Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

Γνωρίζοντας τον κόσμο σκέφτηκα κάτι!

Έχω καιρό να γράψω και σας έχω απογοητεύσει, το φαντάζομαι! Είναι όλο αυτό το τρέξιμο που λίγο-πολύ όλοι βιώνουμε. Τέλος πάντων.

Θα μπω στο θέμα. Δεν έχει κήρυγμα απόψε, μπορείτε να ηρεμήσετε!!

(Πριν όμως θα σας διαλέξω ένα τραγούδι, όχι τόσο γιατί ταιριάζει, περισσότερο γιατί μου έχει κολλήσει όλη τη μέρα!!!)


Θέλω να σας ρωτήσω αν έχετε καταλάβει πόσο θαυμάζω τον άνθρωπο και τους ανθρώπους γενικά. Θαυμάζω τον άνθρωπο σαν ιδιότητα, σαν οργανισμό, σαν ύπαρξη. Τον θαυμάζω και τον αγαπώ για όλα αυτά που μπορεί να σκεφτεί, αυτά που μπορεί να καταφέρει και αυτά που μπορεί να ονειρευτεί. Και για άλλα δέκα χιλιάδες πράγματα που σίγουρα δεν μπορώ να απαριθμήσω εδώ.

Δεν θα το επεκτείνω πολύ ρωτώντας "Τι είναι ο άνθρωπος;". Θέλω μόνο να με βάλω να σκεφτώ πόσοι διαφορετικοί άνθρωποι υπάρχουν. Και πώς αυτοί οι άνθρωποι εδώ είναι τόσο διαφορετικοί από τους ανθρώπους που ζουν εκεί;

Νιώθω μεγάλη ευλογία που μεγάλωσα σε μια σχετικά παθογενή περιοχή (δεν έχει σημασία ποια). Δεν πίστευα ποτέ πως θα έφτανε η στιγμή που θα παραδεχόμουν κάτι τέτοιο, αλλά έτσι είναι. Επίσης, νιώθω πολύ μεγάλη ευλογία που μπόρεσα να ανοίξω τα φτερά μου και να πετάξω λίγο πιο έξω από τη φωλιά μου και μ' αυτόν τον τρόπο να γνωρίσω φωλιές που δεν είχα καν φανταστεί ότι υπάρχουν!

Είναι ωραίο να μεγαλώνεις. Είναι ωραίο να γνωρίζεις νέα πράγματα και να τα συγκρίνεις με τα δεδομένα σου, με τα "του σπιτιού σου". Είναι ωραίο να μην φοβάσαι, να τριγυρνάς και να γυρνάς, να ανακαλύπτεις, να σκέφτεσαι, να συμπεραίνεις. 

Είναι ωραίο να ξυπνάς το μυαλό σου, να σκουντάς τη φαντασία σου, να οξυγονώνεις τα όνειρά σου. Γνωρίζοντας τον κόσμο (τον κόσμο, με κάθε σημασία) μαθαίνεις να εκτιμάς το παρελθόν σου (το παρελθόν, επίσης, με κάθε σημασία). Γνωρίζοντας, λοιπόν, κι εγώ τον κόσμο, αρχικά δεν σταματούσα να σκέφτομαι με παράπονο αυτό το "γιατί;". 

Γιατί εκεί και όχι εδώ; Γιατί με εκείνους και όχι με αυτούς; Γιατί τώρα και όχι νωρίτερα;

Πέρασε λίγος καιρός έτσι, ένιωσα μελαγχολία, ένιωσα αδικημένη, ένιωσα θυμωμένη, ένιωσα αηδία, απελπισία, ζήλια... και μετά κατάλαβα! Όχι μόνο κατάλαβα το γιατί, αλλά ένιωσα και ευγνωμοσύνη. Όλο αυτό δεν έχει να κάνει με κάποιο αίσθημα ανωτερότητας ή κάτι παρόμοιο... Αλλά ναι, βλέπω τη διαφορά. Βλέπω τι ζήλευα σε σένα και τώρα βλέπω τι έχω εγώ και τι έχεις εσύ. Συγνώμη αν ακούγεται κακό ή εγωιστικό, δεν έχω καμία τέτοια πρόθεση.

Ίσα ίσα, αυτό που προσπαθώ να σας περάσω είναι να είστε περήφανοι για αυτό που είστε και να μην ξεχνάτε ποτέ από πού προέρχεστε. Αν καταφέρετε και κάνετε μεγάλα πράγματα (σας το εύχομαι σε όλους) τότε να είστε περήφανοι που βρήκατε το σωστό δρόμο ενώ οι επιλογές που οδηγούσαν στον χειρότερο ήταν οι πιο πολλές. Να είστε περήφανοι που ξεφύγατε από τα συνηθισμένα, που "δεν γίνατε σαν τους άλλους". Είναι μια αλήθεια, δυστυχώς.

Και χαίρομαι πολύ που μπορώ να πω πως όσο περισσότερο γνωρίζω την παρακμή γύρω μου, τόσο πιο περήφανη νιώθω για τον εαυτό μου.

Οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι για να αλλάζουν συνεχώς. Έτσι αλλάζεις κι εσύ, έτσι αλλάζω κι εγώ. Είναι στο χέρι μας όμως να γίνουμε αυτό που ονειρευτήκαμε κάποια φορά. Πάντα μπορείς να κάνεις αυτό που ονειρεύτηκες. Πρόσεξέ με... ΠΑΝΤΑ!

Και τελικά δεν ισχύει αυτό που σκεφτόμουν όλα αυτά τα χρόνια, ότι δηλαδή σε καθορίζουν όλα αυτά από τα οποία προέρχεσαι. Αυτά είναι στερεότυπα, ταμπέλες και καθολικεύσεις. Μα πώς καθολικεύεις αυτούς που είναι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους; Τελικά όλα αυτά από τα οποία προέρχεσαι σε καθορίζουν με τον τρόπο που εσύ επιλέγεις.

Κι αν το καλοσκεφτώ, τους πιο σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή μου (από την άποψη του ότι δεν μπορώ χωρίς αυτούς και από την άποψη του ότι υπήρξαν πραγματικοί δάσκαλοι για μένα) ε, όλους αυτούς τους γνώρισα στα μέρη που σκεφτόμουν ότι μισώ. Μα πώς μπορώ να τα μισώ;

Αν βάλεις όλα τα πιο αγαπημένα σου αντικείμενα στο πιο άσχημο κουτί πώς μπορείς να λες ότι μισείς τα πάντα σ' αυτό το κουτί;

Κάπως έτσι το σκέφτομαι. Και χαίρομαι κάθε φορά που θα συναντήσω κάποιον γνωστό μου, με ό,τι κι αν αυτός συνδέεται. Τόσο οι μεν όσο και οι δε μού δείχνουν το παρελθόν και το παρόν μου. Το μέλλον μου, αντιθέτως, μπορώ να μου το δείξω μόνο εγώ!!!

Καλό βράδυ φίλοι μου!!!!!



post signature

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου